آدم بايد هر روز مقداري موسيقي گوش کند، يک شعر خوب بخواند، يک نقاشي قشنگ ببيند و اگر پا داد يک جمله عاقلانه نيز بگويد.
(گوته)
بیلبیلک

Shakhe Niloofar

پست الکترونیک
leylaa@leylaa.com
 Yahoo Messenger
خروس
انجمن داستان بیهقی
مجله الکترونیکی عقربه
نوشته ای بر جدایی نادر از سیمین
گهگداري مانترا
نوشته ای بر قهوه تلخ
برای لیلا یا تیله های ما بیهوده نیستند
آن مرد ، معمار است !
بایگانی
موضوعی:
قبل از مرگ اول (3)
من (33)
مادرانه (16)
مرگ (5)
نقاشی‌هایم (3)
نوشته‌های پیشین (16)
نیشتو ببند ! (15)
هیچکدام (24)
اندر حکایات من ، آقای "کاف " و درآمد زایی ! (3)
بعد از مرگ اول (58)
دور سوم چرخه (54)
داستان (22)
روزنوشت (94)
ماهانه:
Archives
ببینید
نقاشیهای من

Powered by
Movable Type 2.661
G A R D O O N . I R

Syndicate
XML

L E Y L A A . C O M


« آدمهای تاثیر گذار | صفحه اصلی | بي اسم »


یکشنبه 23 مهر 1385
یادمان باشد

همه چیز همان قانون عمل و عکس العمل است . بزنی ، می خوری ! بگی ، می شنوی ! بکاری ، درو می کنی ! ... کارما ، بهشت و دوزخ و هر چه قانون الهی ست هم بر همین اساس است .
تا حالا برایتان پیش آمده که یک عالمه وراجی کنید و از سر سیری حرفهای حکیمانه ای هم داخل آن معجون باشد و بروید . بعد یکی بیاید یقه تان را بگیرد که وای چی گفتی ؟ منو آتیش زدی ، یا تکونم دادی یا هر گونه ضربهء دیگری که اصلا خودتان به آن فکر نکرده بودید . بعد می نشینید فکر می کنید می بینید عجب چیزی گفتم و از فکر آن تکانی که به فرد دادید تکان می خورید .
فرض کنید دوست خیلی عزیزی دارید ، یک روز به شما چیزی می گوید که کمی می رنجید و فردای آن روز فراموش می کنید . هفته بعد هم همین اتفاق می افتد و هفته ها و ماهها به همین منوال می گذرد : می رنجید ، فراموش می کنید . بعد یک روز می بینید که آن دوست عزیز یا آنقدرها عزیز نیست و یا اینکه شما دیگر نمی گوئید که بشنوید و بالطبع برنجید ، وقتی بین دو دوست گفتگو کم شود محبت تحلیل می رود . قانون عمل و عکس العمل خیلی زیرکانه و بدون اینکه متوجه حضورش شده باشید همه چیز را خراب کرده است .
بالعکس ، فرض کنید دوستی داشتید که شما را خیلی خیلی رنجانده و دیگر دوستی تان را به دشمنی رسانده و مدتهاست از او بیخبرید ، بعد یک روز که نشسته اید کنج اتاقتان و یک موزیک گوش می دهید ، یاد یک توصیف و یا تعبیر زیبا می افتید که دوست سابق از شما می کرد . فردای آن روز یاد یک محبتی می افتید که در حق شما کرده بود و همین طور ماهها و هفته ها می گذرد و می بینید که نه تنها کینه ای از او ندارید بلکه حتی دوستش هم دارید .
یا فرض کنید استادی دارید که اگر شب باشد و بگوید روز است شما دربست می پذیرید ، مثلا استادی در زمینهء هنرهای زیبا ، نقاشی یا آواز یا یک ساز ...بعد مثلا استاد نقاشی یک روز بگوید : این گل بیشتر شبیه گل آدمخوار شده تا یک گل زنبق ! روز دیگر بگوید قیافهء این آدمه شبیه وزغ شده و ... شما برای همیشه نقاشی را رها می کنید و یا قید استاد ارجمند را که آن همه برایتان عزیز بوده می زنید . استاد آواز کافی ست یک بار بگوید : به هیکلت نمی خوره صدای به این داش مشدی داشته باشی یا برعکس : چرا اینقدر دهنت باز می شه موقع خوندن ؟ این موسیقی سنتیه نه اپرا ! ...
برای آدمی با درجهء حساسیت و زود رنجی من واقعا کافیه که اینگونه مسائل چند بار در زندگیم پیش بیاید تا قید هرگونه هنر و زیبایی شناسی و دوست و گفتمان و همه را بزنم و بالکل تارک دنیا شوم . این همان جایی ست که می گویم" کلام" خیلی مهم است و استفاده از آن بیشترین جایی ست که در زندگی و کائنات این قانون عمل و عکس العمل را فعال می کند .
مواظب گفتارمان باشیم ، نرنجانیم ، رهرویی را از رفتن بازنداریم ، ارزش چیزی را برای کسی کم نکنیم ، شکی در دلی ایجاد نکنیم ، عشقی را کم نکنیم..
تمرین می کنم !

لیلا | 03:36 PM | حرفی نزنیم که به جایی بر بخورد (18)