به پهلو غلتید و گفت : تو که کسی را نداری ! ابروهایم را در هم کشیدم تا جوابی دندان شکن بدهم و دیدم جوابی ندارم . راست
می گفت کسی را نداشتم تا چماق کنم و بکوبم توی فرق سرش ! حتی اگر هم کسی را در تاریکی های ته ذهنم می یافتم که می توانستم با او از اتهام بی کسی رها شوم ، اذعان نمی کردم .
نمی دانم این چه جور چیزی ست ؟ ولی هرچه فکر می کنم بیشتر احساس می کنم که یک باگ آفرینش در مورد موجودات مونث وجود دارد . ما زنها با این مغز لایه ایمان ( این را من نگفتم ، قبلا ثابت شده ) گند می زنیم به هرچه گفتمان و گفتگو است . تا جایی که نه همزبانی می ماند و نه همدلی که یکی بخواهد خوشتر هم باشد . خودمان آزار داریم و غم و دردمان می شود یک مازوخیسم مزمن که دائم عینهو تاج خاردار عیسی توی نقاشی های رنسانسی بالای سرمان تاب می خورد و وقتی که بخواهیم نگاهش کنیم تا بدانیم اصلا چی هست که اگر خواستیم آن را برای کس دیگری شرح دهیم لا اقل بدانیمش مثل تف سربالا می خورد توی چشمانمان و نگاه غمبار باز هم خیستر از پیش می شود . هیچ وقت انتظار نداشته باشید که وقتی از زنی می پرسید : چه مرگت است ؟ در جواب شما پیکر لخت و عور دردش را نشان دهد و بگوید : اینست ! این تن برهنه ای که می بینی درد من است ! یک زن در وهله اول هزار و یک لباس زیبا و زشت به تن دردش می پوشاند و می گوید : اینست ! ( تازه این در صورتی ست که شما خیلی شانس بیاورید و او حاضر باشد چیزی را برایتان نمایان کند ، وگرنه که برای خلاص شدن از شر پیگیری های دلسوزانه تان گنجشک همسایه را جای قناری خودش بهتان زورچپان می کند ) بعد شما اگر حوصله کردید می نشینید و یکی یکی آن پارچه ها را کنار می زنید و لباسها را بیرون می آورید تا دستتان به پوست داغ ، برهنه و بی لباس معضل برسد . البته من باید بگویم که تا به حال هیچ مردی را ندیدم که اینهمه حوصله به خرج دهد . آنها یا می پذیرند که پیکری که در چلهء تابستان آن همه لباس به تن کرده همان سوژه اصلی ست و آن را به جای عریانکی که باید ببینند قبول می کنند و یا همانجا لباسها را آنچنان به تن بیچاره پاره می کنند که پیکر زخمی که می ماند هم دروغی است.
دلسوزی و یا کنجکاوی در مورد زنها معمولا کار را از آنچه که هست بدتر می کند و توصیه من اینست که اگر کاری از دستتان بر نمی آید و یا امکان تغییری را در هر جایی که امکانش باشد و یا نباشد که اولیا مخدره را آزرده کرده ، نمی بینید ، حس کنجکاوی خود را قورت بدهید و سوال نپرسید که چه مرگت است ضعیفه ؟ چرا پکری ؟
حتی اگر توانستید با گاز انبر یا وسایلی اینچنین ، چیزی را از زیر زبانش بکشید ، در آن زمان شما فقط می دانید که او چه ملالی دارد و به قول شو کينگ : ميان دانستن و دريافت کردن فاصله زيادي است. دانستن دشوار نيست اما دريافت کردن دشوار است.
درصد کمی از زنها را دیدم که بتوانند طرف مقابلشان را به مقام دانستن نائل کنند ، چه رسد به اینکه سعی کنند او حدیث را دریافت هم بکند . به هر حال اگر کسی به مقام دانستن نائل شد ، باید سعی کند موضوع را دریافت کند.
برای دریافت اینگونه دردهای مزمن باید آنها را مثل بالشت بغل کنید و فشار دهید تا جایی که دیگر احساس کنید جزئی از شماست ، بوی شما را می دهد و بدون آن حتی یک لحظه هم نمی توانید بخوابید ، بعد نرم نرم ، شروع کنید به ور رفتن با آن . پایین و بالایش کنید ، مچاله اش کنید و حتی با مشت پرهای توی آن را شکل بدهید و با خودتان اختش دهید ، سپس می بینید که نه تنها دیگر دردی ندارد بلکه جزو مایملک لذیذ شما شده است . ولی روش کاربردی مردها برای دلداری دادن به خانمها و برطرف کردن دردهای آنها معمولا روش بالشتی نیست ، بلکه روش مگسی است . به طوریکه فکر می کنند ، خانم محترمه یا خیالاتی شده و اصلا معضلی وجود ندارد و یا معضل فوق العاده بی اهمیت است که در هر صورت می توان آن را همچون یک مگس نه چندان موذی " کیش " کرد . بنابر این اطراف خانم پرسه می زنند و مدام مگس ها را کیش می کنند .
روش بعدی که معمولا از سوی آنها انتخاب می شود روش آروغ است که سعی می کنند با انگشت توی حلق کردن و تلقینات مشمئز کننده خانم محترمه را وادار کنند دردش را بالا بیاورد و آروغ بزند.
بعضی از آنها هم که خیلی عاقل و با هوش و با فراست هستند هیچ روشی با کار نمی برند و دائم می گویند :" من می دانم چه تان است !" و یا " من تو را نشناسم ؟!" ، " من تو را از خودت بهتر می شناسم " و ...به هر حال بدیهی ست که هرکسی که به دنبال پاسخ سوالی ست و یا احساس می کند که پاسخی را می داند در وهلهء اول چیزی را می بیند که دوست دارد ببیند .

لزومی ندارد پای درد و دل های زنانه بنشینید و گوش کنید ، حتی لازم نیست منتظر باشید که نکتهء خاصی بارز شود ، فقط بیاموزید که ساکت و آرام بمانید ، تا زنها سخن بگویند ، چرا که تا وقتی خودشان آغاز گر نباشند هرگز رازی برملا نمی شود ، امری واقع نمی شود و چیزی از سوی شما دریافت نمی گردد !