گر در طلب لقمه نانی ، نانی
ور در پی عمر جاودانی ، جانی
من فاش کنم حقیقت مطلق را
هر چیز که در جستن آنی ، آنی ( ابوسعید )

بالا بردن درک و سطح آگاهی هدف خواسته و یا نا خواسته ء بیشتر کارهای ماست . این کارها از ارتباط با آدمها گرفته تا رفتن مسیرهای متعدد ، دانش اندوزی و حتی بعضی از خوشگذرانی ها را شامل می شود .
به دلیل موقعیت های مختلف و نیز اینکه این بالا رفتن آگاهی و درک ما همیشه به صورت خود آگاه نیست ، به شکلهای گوناگونی هم حاصل می شود که برخی از آنها عبارتند از :
- مدل قطره چکانی : این شکل از درک کردن ، زمان زیادی لازم دارد ، که باید بنشینی و چشم به دهانهء قطره چکان داشته باشی و هر لحظه منتظر باشی که هرچه بیرون جهید را فرو دهی ، اگر غفلت کنی ممکن است خیلی از چیزهایی را که باید دریافت کنی از دست بدهی چون سرعت قطره چکان ثابت نیست و هر لحظه ای که عشقش بکشد چیزی بروز می دهد .

- مدل هورتی : این شکل از دریافت ، آزادی بیشتری به دریافت کننده می دهد و او هر وقت که بخواهد دهانش را به سر لیوان آگاهی و شعور می چسباند و یک هورت می کشد که بسته به میزان قدرت او ، حجم دریافت متغیر است . مضرات این روش این است که گاهی ممکن است در لحظات ناهشیاری شما لیوان را عوض کنند و بار بعدی که شما هورت می کشید چیزی عوضی را فرو دهید و دیگر اینکه ممکن است اگر مزهء محتویات لیوان به مذاقتان خوش نیاید از هورت کشیدن دست بکشید ولی خب اگر مراقب باشید و پا روی سلایق شخصی بگذارید ، روش بدی نیست .

- مدل قیفی : این روش به نسبت روشهای قبل حقی را برای متقاضی اطلاعات و آگاهی قائل نیست به طوریکه سر قیف را در دهان شما ( و یا هر جای دیگری که اطلاعات دهنده دوست داشته باشد ...) فرو می کنند و با فشار و یا بی فشار آگاهی را به آن سرازیر می کنند که اگر فشار و حجم این دریافت زیاد باشد ممکن است سرریز کند و شما چیزهای زیادی را از دست بدهید ، اتفاق دیگری که ممکن است بیفتد اینست که در اثر بالا بودن فشار آگاهی ممکن است راه نفستان بسته شود و خفه شوید و تازه همهء اینها در صورتی است که آگاهی دهنده سر درست قیف را به شما فرو کرده باشد و از سر عطوفت یا هرچه که دلتان می خواهد اسمش را بگذارید ، سر پهن قیف را به سمت شما قرار نداده باشد .

- مدل نردبانی یا پلکانی : در این موقعیت باز هم شما به انتخاب خودتان بالا می روید و از هر پله ای چیزی را برمیدارید که هست ، ممکن است روی بعضی از آنها چیزی نباشد و یا ممکن است شما به اختیار خودتان چیزی بر ندارید ...

- مدل شهودی : نظر من در اینجا بر خلاف متفکرین و اهل دل است چرا که این روش فقط از لحاظ شکلی زیباتر از مدل قیفی به نظر می آید وگرنه به همان اندازه دست شما در پذیرش داده ها بسته است و اگر آنجا خطر خفه شد در کار بود در این سطح شما ممکن است بر اثر داده های زیاد که یکهو به مغز و یا دیده تان وارد می شود و از آن گریزی نیست ، یا کور شوید و یا مغزتان بپکد ( هرکسی کو دور ماند ...)

- مدل معکوس و یا ضد : در این شکل می آیند و ضد آن چیزی را که شما باید در نهایت دریافت کنید به شما می نمایانند و یا می چپانند که البته من نمی دانم چه مرضی ست ، شما اولا باید در آن لحظه آنقدر شعور داشته باشید که تشخیص بدهید این عکس قضیه است و ثانیا اصلا بدانید ضد این چیزی که به شما نشان داده اند چیست که باید آن را دریافت کنید . و اگر شناخت شما کامل نباشد و هشیار نباشید همینطور این وارونه ها را تا ابد به خوردتان می دهند و شما هیچ نمی فهمید .

پس به ضد نور دانستی تو نور
ضد ، ضد را نماید در صدور
رنج و غم را حق پی آن آفرید
تا بدین ضد ، خوشدلی آید پدید
پس نهانی ها به ضد پیدا شود
چون که حق را نیست ضد ، پنهان شود ( مثنوی ، دفتر اول )

این هم نکته ایست که حقیقت اصلی معکوس و واروونه ای ندارد و در این مدل حتی اگر همه چیز را به شما بدهند ، آن را نمی دهند .

- مدل توسری : در این روش با چماق و یا وسیله های مشابه آنقدر توی سرتان می کوبند تا به درجهء دریافت نائل شوید .
- مدل صبر ایوب : این موقعیت برای کسانی ست که می دانند و یا فکر می کنند که عمر نوح دارند و به همین دلیل می نشینند ، می نشینند و می نشینند ( چون اگر بایستند خسته می شوند ) تا چیزی به آنها الهام شود ، قیف شود ، تو فرق سرشان کوبیده شود و ...