آدم بايد هر روز مقداري موسيقي گوش کند، يک شعر خوب بخواند، يک نقاشي قشنگ ببيند و اگر پا داد يک جمله عاقلانه نيز بگويد.
(گوته)
بیلبیلک

Shakhe Niloofar

پست الکترونیک
leylaa@leylaa.com
 Yahoo Messenger
خروس
انجمن داستان بیهقی
مجله الکترونیکی عقربه
نوشته ای بر جدایی نادر از سیمین
گهگداري مانترا
نوشته ای بر قهوه تلخ
برای لیلا یا تیله های ما بیهوده نیستند
آن مرد ، معمار است !
بایگانی
موضوعی:
قبل از مرگ اول (3)
من (33)
مادرانه (16)
مرگ (5)
نقاشی‌هایم (3)
نوشته‌های پیشین (16)
نیشتو ببند ! (15)
هیچکدام (24)
اندر حکایات من ، آقای "کاف " و درآمد زایی ! (3)
بعد از مرگ اول (58)
دور سوم چرخه (54)
داستان (22)
روزنوشت (94)
ماهانه:
Archives
ببینید
نقاشیهای من

Powered by
Movable Type 2.661
G A R D O O N . I R

Syndicate
XML

L E Y L A A . C O M


« آزادی چیزی نیست که لب تاقچه عادت از یاد من و تو برود | صفحه اصلی | کودک آزاری »


یکشنبه 26 آبان 1392
پیری

جوان‌تر که بودم اگر دوست داشتم کسی را ببینم یا صدایش را بشنوم، اگر دلم تنگ می‌شد، درنگ نمی‌کردم. آدم‌ها را بی‌حساب کتاب دوست داشتم و ارتباطاتم تحت تاثیر قضاوت دیگران قرار نمی‌گرفت. این روزها می‌نشینم و هزاربار دودوتا چهارتا می‌کنم، کوچکترین حرفی رویم تاثیر می‌گذارد و اگر با کسی صحبت کنم و ذره‌ای کسالت توی صدایش احساس کنم، مطمئن می‌شوم حوصله‌ام را ندارد و وقتی بعد از یازده سال مصمم می‌شوم شماره کسی را بگیرم و احوالپرسی کنم، می‌بینم که شماره را واگذار کرده و دیگر در دنیای مدرن و تکنولوژیک، کوچکترین ارتباطی با او ندارم و این تنها دلخوشی‌ام که چند تا عدد بود توی دفترچه گوشی هم به باد رفته‌است. اولین نشانه‌های پیری موی سفید، چروک‌های ریز دور چشم، خط لبخند و یا حتی فراموشی و بیماری نیست. تعلل در دوست داشتن و ارتباط با دیگرانی که دوستشان داریم نخستین نشانه پیری‌ست.

لیلا | 09:24 PM | نظرات (5)