آدم بايد هر روز مقداري موسيقي گوش کند، يک شعر خوب بخواند، يک نقاشي قشنگ ببيند و اگر پا داد يک جمله عاقلانه نيز بگويد.
(گوته)
بیلبیلک

Shakhe Niloofar

پست الکترونیک
leylaa@leylaa.com
 Yahoo Messenger
خروس
انجمن داستان بیهقی
مجله الکترونیکی عقربه
نوشته ای بر جدایی نادر از سیمین
گهگداري مانترا
نوشته ای بر قهوه تلخ
برای لیلا یا تیله های ما بیهوده نیستند
آن مرد ، معمار است !
بایگانی
موضوعی:
قبل از مرگ اول (3)
من (33)
مادرانه (16)
مرگ (5)
نقاشی‌هایم (3)
نوشته‌های پیشین (16)
نیشتو ببند ! (15)
هیچکدام (24)
اندر حکایات من ، آقای "کاف " و درآمد زایی ! (3)
بعد از مرگ اول (58)
دور سوم چرخه (54)
داستان (22)
روزنوشت (94)
ماهانه:
Archives
ببینید
نقاشیهای من

Powered by
Movable Type 2.661
G A R D O O N . I R

Syndicate
XML

L E Y L A A . C O M


« آرایشگاه | صفحه اصلی | داستان‌های من »


دوشنبه 3 شهریور 1393
Money, money, money Must be funny In the rich man's world Money, money, money Always sunny In the rich man's world Aha-ahaaa All the things I could do If I had a little money It's a rich man's world

اینکه داشتن "پول" به عنوان نسبی‌ترین پدیده، همچنان بزرگترین عامل قدرت انسان‌هاست، چیز غریبی نیست ولی اینکه بیشترین نقطه ضعف آدم‌ها هم هست دردناک است. آدم‌های پولدار با اعتماد به نفسند و کم‌پول‌ها بی اعتماد به نفس و برای همین پولدارها راجع به همه‌چیز حق اظهارنظر دارند، از موضع بالا به بقیه نگاه می‌کنند و بابت همه‌چیزشان حتی فرزندانشان که ممکن است هیچ قابلیت ویژه‌ای نداشته‌باشند به بقیه فخر می‌فروشند چون به هرحال تخم دو زرده آنهایند. این خواص تا حدی عادی‌ست و از آدم‌های متمول‌تر انتظار می‌رود. بدبختی آنجاییست که آن‌هایی که "پول" کمتری دارند، اگر همه‌چیز بیشتری هم داشته‌باشند باز هم احساس کم بودن دارند. عده زیادی خواسته و ناخواسته نقش "کاسه‌لیس" به خود می‌گیرند، دوستی‌ها و روابطشان را برپایه "مصلحت و دوراندیشی" بنا می‌گذارند و اجازه می‌دهند پولدارها میراث‌خوار اندیشه آن‌ها باشند و چاکرصفتی را حتی به نمایش ویژه‌ای بدل می‌کنند.

لیلا | 12:22 PM | نظرات (15)