آدم بايد هر روز مقداري موسيقي گوش کند، يک شعر خوب بخواند، يک نقاشي قشنگ ببيند و اگر پا داد يک جمله عاقلانه نيز بگويد.
(گوته)
پست الکترونیک
leylaa@leylaa.com
 Yahoo Messenger
بایگانی
موضوعی:
قبل از مرگ اول (3)
من (33)
مادرانه (16)
مرگ (5)
نقاشی‌هایم (3)
نوشته‌های پیشین (16)
نیشتو ببند ! (15)
هیچکدام (24)
اندر حکایات من ، آقای "کاف " و درآمد زایی ! (3)
بعد از مرگ اول (58)
دور سوم چرخه (54)
داستان (22)
روزنوشت (94)
ماهانه:
Archives
ببینید
نقاشیهای من

Powered by
Movable Type 2.661
G A R D O O N . I R

Syndicate
XML

L E Y L A A . C O M


« July 2014 | صفحه اصلی | October 2014 »


دوشنبه 3 شهریور 1393
Money, money, money Must be funny In the rich man's world Money, money, money Always sunny In the rich man's world Aha-ahaaa All the things I could do If I had a little money It's a rich man's world

اینکه داشتن "پول" به عنوان نسبی‌ترین پدیده، همچنان بزرگترین عامل قدرت انسان‌هاست، چیز غریبی نیست ولی اینکه بیشترین نقطه ضعف آدم‌ها هم هست دردناک است. آدم‌های پولدار با اعتماد به نفسند و کم‌پول‌ها بی اعتماد به نفس و برای همین پولدارها راجع به همه‌چیز حق اظهارنظر دارند، از موضع بالا به بقیه نگاه می‌کنند و بابت همه‌چیزشان حتی فرزندانشان که ممکن است هیچ قابلیت ویژه‌ای نداشته‌باشند به بقیه فخر می‌فروشند چون به هرحال تخم دو زرده آنهایند. این خواص تا حدی عادی‌ست و از آدم‌های متمول‌تر انتظار می‌رود. بدبختی آنجاییست که آن‌هایی که "پول" کمتری دارند، اگر همه‌چیز بیشتری هم داشته‌باشند باز هم احساس کم بودن دارند. عده زیادی خواسته و ناخواسته نقش "کاسه‌لیس" به خود می‌گیرند، دوستی‌ها و روابطشان را برپایه "مصلحت و دوراندیشی" بنا می‌گذارند و اجازه می‌دهند پولدارها میراث‌خوار اندیشه آن‌ها باشند و چاکرصفتی را حتی به نمایش ویژه‌ای بدل می‌کنند.

لیلا | 12:22 PM | نظرات (15)
دوشنبه 27 مرداد 1393
آرایشگاه

از آرایشگاه‌های زنانه خوشم نمی‌آید، زن‌ها با هم لاس‌خشکه می‌زنند، مشتریها به سر و کله و هیکل آدم خیره می‌شوند، بوی ژل ناخن و اکسیدان می‌آید، موزیک‌های پاپ احمقانه گوش می‌دهند، گرفتاریهای خانوادگی و یا حتی جنسی‌شان را با صدای بلند برای هم تعریف می‌کنند، دخترهای آرایشگر با تتو و پیرسینگ‌های عجیب و غریب مدام می‌خرامند و آدمی مثل مرا که از نظر آن‌ها کچل محسوب می‌شوم، با نگاه پیف‌پیف برانداز می‌کنند و زنهایی هستند که شورت و سوتین می‌فروشند و بقیه کاسه سوتین‌ها را از روی لباس یا زیر لباس به تنشان اندازه می‌کنند و ...
برای خودم آرایشگری پیداکرده‌ام که توی خانه کار می‌کند، دست تنها دوتا بچه را بزرگ کرده و آدم آرامی‌ست. به غیر از بار اولی که به ا.ن. رای داد و پنج سال پیشش نرفتم همیشه مشتری‌اش بودم. جدیدا به خاطر کم بودن مشتریهایش صبح‌ها می‌رود یکی از آن آرایشگاه‌های عجیب و عصرها برای خودش کار می‌کند، امروز رفتم برای کوتاهی مو. پیشبند بست و موهایم را خیس کرد و قیچی را پیدا نکرد، هرچه گشت قیچی‌اش پیدا نشد. هی عذرخواهی و شرمندگی و من هم خنده‌ام گرفته‌بود، پرسیدم قیچی خیاطی توی خانه ندارید؟ پرسید روز دیگر نمی‌توانم بیایم؟ دست آخر راضی‌اش کردم و الان موهایم کوتاه شده‌است، آن هم با قیچی خیاطی!

لیلا | 10:17 PM | نظرات (2)